Today it’s 25 years ago, that I did something that at first looked like my biggest mistake up till then. I was 19 years old and for the first time in my life, my parents were on holiday without me.

I felt an adult. I had been living more or less on my own the year before at university.

Although 1991, had been a tough year, by the summer I felt like I finally had control again over my life and everything was about to get better. I had again a girlfriend, my parents trusted me to stay home in their house. In my hometown I had been going for the first time in my life to 10 days of partying at Gentse Feesten. And I was doing volunteer work with children at a playground. I felt at the top of my life.


And then 1 august 1991, around 19 hours, fate struck, or was it desitiny?
I made my own French Fries, and with that I burned down my parents house.

I was 19, all alone, no cell phone, without a number to call my parents, no house, wearing nothing but underwear and a pair of jeans. No t-shirt, no socks, no shoes. I went to my neighbor and I called my girlfriend, unfortunately her parents had never seen me, and they did not believe  that a boyfriend they officially did not knew she had, had just burned down a house. Just when you think things can’t get any worse, they do.

I felt very very lonely.

I was 19, although my life was not an open book to my parents, I realized then, there was no way that I could hide this from my parents. And even postponing this, would not help me.
Yes that evening I learned the value of transparency and default to open. 
First thing my mother did when she came home, she did not say a word, she hugged me.  That hug told me; yes you failed, and no you are not a failure.

The newly kitchen burned down before it was finished...
It was a healing hug and it was the start of a long journey, that makes it possible that I can say that for the biggest part of the next 25 years, burning down that house was one of the best things that happened to me.

No, I’m no advising you to do the same. I’m advising you, to look at the failures in your life and see what you can learn from it.
What do you gain from hiding them? Most people gain a life of fear. Fear for being embarrassed. I had just burned down a house and everyone around me, knew about it. I had no place to hide. not literally, not emotionally. Yes there were (Tons of) people that made fun of me. I even had a friend who yelled at me. He yelled because, yeah because of what? It wasn’t clear to me at the time, now I would say, he yelled because of his own fear. Today, I’m ok with it, very OK with it. It told me he was not a real friend. The kids and colleagues at the playground on the other hand turned out to be gold.

Today I will celebrate the fire. Celebrate at work, and celebrate with my family; I’ll make some French Fries and I’ll explain to my son why burning down the house turned out to be ok.

And next time I make a mistake, I’ll do a #FailureBow. If you haven’t decided what to eat today, have some French Fries and think of your failures. 







4 Responses to “How a hug turned my biggest mistake into something I am proud of”

  1. Johan Roels says:

    Ha Yves,

    Wel een zeer heftig bewijs van de stelling van de grote Nederlandse Filosoof Johan Cruijff: “Elk nadeel heb z’n voordeel”.

    Herkenbaar, want ook in mijn leven lag er steeds een ‘crisis’ aan de basis van een wezenlijke transformatie van m’n denken en doen.

    Ik zit nu in m’n vierde leven. Uiteraard had ik in het eerste ervan een natuurlijke vader, Richard, die ik veel te weinig citeer. In m’n drie andere levens had ik het geluk niet bij de pakken te blijven zitten (m’n versie van de failure bow) en recht te krabbelen en het grootste geluk was dat ik steeds – oh! Synchronicity – een nieuwe ‘geestelijke’ vader vond die mij hielp om van het nadeel een voordeel te maken.

    Bedankt voor het openlijk delen van je verhaal.
    Het ga je goed!

    Creatively,
    Johan

  2. yhanoulle says:

    bedankt Johan.
    Het is oa de uitspraak van Cruijff die me dit deed beseffen.

    Wat hier niet in staat, is dat ik van bij mijn eerste sollicitaties ik dit verhaal vertelde. En ook daar snapte sommige mensen het Cruijff principe niet, en dan wist ik ook hier wil ik niet werken.

    Ik ben ondertussen een tiental jaar bezig met mijn verhaal actief te verspreiden in de verschillende communities. Ik doe dit omdat zoals je zegt het belangrijk is dat mensen zien dat ik ben wie ik ben niet ondanks maar ook dankzij mijn failures…

  3. Johan Roels says:

    Geen dank Yves,

    Prachtig dat je uw verhaal gebruikte om het kaf van het koren te scheiden wat eventuele werkgevers betrof en dat je het nu actief verder gebruikt om mensen, waaronder uw kinderen, die uiterst belangrijke levensles te leren. Men is inderdaad wie men is ook dankzij de schaduwzijdes die men heeft verwerkt en omgezet, mede door ze in het volle zonlicht te plaatsen. Uw kwetsbaarheid tonen is moedig, geeft aan wie je werkelijk bent en heeft meestal positieve neveneffecten. (cf. de beroemde Ted Talk van Brené Brown).

    Uwe reply doet me bovendien aan twee zaken terug denken:

    a) om het ‘kaf van het koren’ mbt toekomstige klanten te scheiden gebruikte ik de laatste twintig jaar m’n visitekaartje. Zie voor meer: http://www.creativeinterchange.be/?p=420

    b) ik gebruikte sedert 1998 ook een persoonlijke miskleun in een poging mensen ‘wakker’ te schudden voor dat ze zelf een crisis dienden mee te maken om bewust te worden dat Safety een waarde dient te zijn. Zie m’n LinkedIn profiel voor dit ‘Indisch’ verhaal.

    Eind dit jaar leg ik er de riem af maar zal blijven m’n verhaal in verschillende communities verspreiden, ook in de op stapel staande Community of Practice on Creative Interchange!

    Creatively,
    Johan

  4. Harley says:

    Nice story! Believe it or not, I burnt down my parents house too. It was 1969 and I was 12 years old.., I had been fooling around with some friends. Very similar reaction from my parents.
    The power of learning from, and admitting to, failure is immense.
    There’s a great video from Honda on failure – worth looking up on You tube.


Leave a Reply